Με μια χονδροειδή προσπάθεια απόκρυψης της απόφασης της παράταξής της, να «μπει χέρι» στα αποθεματικά της Περιφέρειας Αττικής προς ενίσχυση των Κρατικών Ταμείων, ολοκληρώθηκε η παρωδία του Περιφερειακού Συμβουλίου της 26/3/2015.
Το σήριαλ, ξεκίνησε με έκτακτη σύγκλιση της Οικονομικής Επιτροπής, όπου ξαφνικά ο αρμόδιος Αντιπεριφερειάρχης, ανακάλυψε ότι τα αποθεματικά της προηγούμενης Διοίκησης του Γ. Σγουρού (320 εκατομ. περίπου) δεν ήταν επωφελώς τοποθετημένα και θα έπρεπε αυθημερόν, τμήμα τους, να κατατεθούν στην Τράπεζα της Ελλάδας!!!
Ακολούθως με έκτακτη επίσης εισήγηση του θέματος, στο προγραμματισμένο προ πέντε (μόλις) ημερών Περιφερειακό Συμβούλιο, ήλθε η επικύρωση της απόφασης αυτής, προς διάχυση προφανώς της σχετικής ευθύνης στα μέλη του Π.Σ.
Πρόκειται για μια πρωτοφανή διαχείριση, ενός κρίσιμου θέματος, που πέραν της ουσίας πρωτίστως έχει ηθικές διαστάσεις, αφού η προσπάθεια υφαρπαγής της ψήφου των Περιφερειακών Συμβουλίων, με αστεία στην κυριολεξία επιχειρήματα, αφήνει έκθετη την ίδια τη νέα Περιφερειάρχη.
Το κωμικό της θεατρικής παράστασης, ήταν όταν η κα. Δούρου, ανεβαίνοντας στο βήμα, με το συνηθισμένο οργισμένο ύφος της, επιχείρησε να βαπτίσει το ψάρι – κρέας (συνήθης τακτική στους συντρόφους της) αποποιούμενη κάθε ευθύνης για «μνημονιακές πράξεις», όπως θα ήταν η ενίσχυση των Κρατικών Ταμείων με τα αποθεματικά της Περιφέρειας!
Αντί να απαντήσει εάν ήδη είχαν μεταφερθεί τα χρήματα στην Τράπεζα της Ελλάδος προ της απόφασης του Π.Σ. (όπως καταγγέλθηκε) και εάν η απόφαση αυτή της μεταφοράς των χρημάτων, χωρίς διαγωνισμό και διασφάλιση ενείχε κινδύνους για τους Περιφερειακούς Συμβούλους, ως προς την νομιμότητά της, αυτή επέκρινε τους υποβολείς επικριτικών σχολίων για την ίδια, όπως είπε, μέσω tweets στο διαδίκτυο!!!
Σύσσωμη η Αντιπολίτευση (πλην ΑΝΕΛ) κατήγγειλε με επιχειρήματα, το μη σύννομο της απόφασης, αλλά και την επισφάλεια που έχει η κίνηση αυτή, για το μέλλον της πορείας του έργου της Περιφέρειας.
Κυρίως όμως στηλιτεύθηκε απ’ όλους η «ανέντιμη» όπως χαρακτηρίσθηκε αυτή μεθόδευση ενώ από πολλούς τονίσθηκε ότι μια ειλικρινής εισήγηση της Διοίκησης, για την αναγκαιότητα της στήριξης της Κυβέρνησης ίσως έβρισκε συμμάχους υπό προϋποθέσεις (διασφάλιση των χρημάτων και της νομιμότητας) στην πράξη της αυτή.
